Maszyna przepracowała osiem godzin. A kto na niej pracował?

Telematyka bardzo dobrze odpowiada na pytania dotyczące sprzętu. Gdzie znajduje się maszyna, o której godzinie została uruchomiona, jak długo pracowała, czy opuściła teren budowy i kiedy wróciła na bazę.

W zależności od sposobu podłączenia można pójść dalej i odczytywać również motogodziny, parametry silnika, paliwo czy inne dane dostępne w elektronice pojazdu lub maszyny.

Problem w tym, że na budowie maszyna nigdy nie pracuje sama.

Jeżeli system pokazuje, że żuraw, koparka albo ładowarka pracowały danego dnia osiem godzin, bardzo szybko pojawia się kolejne pytanie: kto w tym czasie obsługiwał sprzęt, czy ta osoba była zgłoszona na budowę, czy posiadała wymagane dokumenty i czy osiem godzin widocznych w systemie zgadza się z raportem przekazanym przez operatora.

I tutaj sam monitoring maszyn budowlanych przestaje wystarczać.

Maszyna dostarcza dane o swojej aktywności. Człowiek raportuje wykonaną pracę. Dopiero zestawienie obu źródeł daje kontekst potrzebny do rozliczenia.

Dwie strony tej samej pracy

W OchronaMaszyn możemy zebrać informacje bezpośrednio ze sprzętu. Telematyka może pokazać lokalizację, czas pracy, zapłon, ruch albo wybrane dane pochodzące z CAN. Widzimy więc, co wydarzyło się po stronie maszyny.

Po drugiej stronie jest człowiek.

Operator przychodzi na budowę, rozpoczyna pracę, kończy zmianę, wpisuje godziny i przekazuje raport. Kierownik powinien go zweryfikować, firma sprzętowa czeka na potwierdzenie, a na końcu na podstawie tych danych ktoś wystawia fakturę.

W wielu firmach ten proces nadal działa na papierze. Raport zostaje w kabinie, kartka trafia do segregatora, a zdjęcie dokumentu leci przez komunikator. Po tygodniu ktoś dzwoni do kierownika z pytaniem, czy godziny zostały zaakceptowane.

Jeżeli pojawia się rozbieżność, trzeba odtworzyć z kilku źródeł, kto danego dnia pracował, na jakim sprzęcie i ile godzin faktycznie powinno zostać rozliczonych.

Przy jednej maszynie jest to irytujące. Przy kilkudziesięciu operatorach pracujących równocześnie na różnych inwestycjach staje się normalnym procesem administracyjnym.

Ten fragment porządkuje BRYGA

BRYGA jest systemem operacyjnym przeznaczonym do obsługi pracy operatorów, firm sprzętowych i kierowników budowy.

Operator może wejść na konkretną budowę, potwierdzić wymagane dokumenty i po zakończeniu pracy przekazać raport bezpośrednio przez system. Kierownik otrzymuje go do weryfikacji, a firma sprzętowa widzi status bez wykonywania kolejnego telefonu z pytaniem, czy dokument już dotarł.

System zachowuje również historię zmian i decyzji. Wiadomo więc nie tylko, jaki jest obecny stan raportu, ale również co wydarzyło się z nim wcześniej.

To ważne rozróżnienie, bo BRYGA nie jest programem kadrowym i nie próbuje nim być. Nie wylicza urlopów ani wynagrodzeń i nie zastępuje systemu HR. Porządkuje konkretny fragment pracy na budowie: wejście operatora, dokumenty, raport czasu pracy, jego weryfikację oraz ślad tego, kto i kiedy podjął decyzję.

Maszyna mówi jedno, człowiek wpisuje drugie

Dopiero zestawienie obu światów pokazuje, dlaczego te rozwiązania dobrze się uzupełniają.

Wyobraźmy sobie żuraw albo koparkę pracującą na inwestycji.

Telematyka pokazuje, że sprzęt został uruchomiony rano, pracował przez określoną część dnia i wieczorem nadal znajdował się na terenie budowy.

BRYGA pokazuje, kto tego dnia był operatorem, jaki czas pracy zgłosił i czy kierownik ten raport zaakceptował.

To nie oznacza, że jedno źródło automatycznie zastępuje drugie. Maszyna może mieć włączony silnik, ale w tym czasie nie wykonywać pracy. Operator może mieć przerwę. Sprzęt może zostać przestawiony przez inną osobę. W niektórych maszynach można odczytać rzeczywisty czas aktywności konkretnego układu, w innych dostępne są tylko dane pośrednie.

Właśnie dlatego najciekawsze nie jest zastąpienie raportu człowieka elektroniką, tylko możliwość porównania informacji pochodzących z różnych źródeł.

Jeżeli operator raportuje osiem godzin, a dane maszyny wyglądają zupełnie inaczej, nie oznacza to automatycznie błędu albo nadużycia. Oznacza natomiast, że jest konkretna sytuacja, którą warto sprawdzić zamiast odkrywać ją dopiero przy rozliczeniu.

Szerzej o samych danych sprzętowych piszemy w artykule o rozliczaniu motogodzin na budowie.

Dokumenty są równie ważne jak godziny

Na budowie problemem nie jest wyłącznie ustalenie liczby przepracowanych godzin. Dochodzi kwestia tego, kto pojawił się na inwestycji i czy posiada komplet wymaganych dokumentów.

BRYGA pozwala powiązać wejście operatora z konkretną budową i wymagać zaakceptowania aktualnych dokumentów czy instrukcji. Gdy wersja dokumentu zostanie zmieniona, wcześniejsze potwierdzenie wygasa i system wymaga kolejnej akceptacji.

Z perspektywy kierownika oznacza to mniej szukania informacji po mailach i segregatorach. Z perspektywy firmy sprzętowej daje wiedzę, że człowiek wysłany na budowę przeszedł ustalony proces, a jego raport znajduje się w tym samym miejscu co późniejsza decyzja kierownika.

Technologia nie powinna tworzyć kolejnej pracy

Najgorszy wariant cyfryzacji wygląda tak, że papierowy proces zostaje przeniesiony do komputera, ale nikt nie usuwa żadnego z wcześniejszych etapów.

Operator nadal wypełnia kartkę. Potem ktoś przepisuje ją do Excela, wysyła zdjęcie kierownikowi i wprowadza te same dane jeszcze raz do programu księgowego.

To nie jest cyfryzacja. To cztery wersje tej samej informacji.

Znacznie więcej sensu ma sytuacja, w której dane powstają możliwie blisko miejsca wykonania pracy. Maszyna wysyła swoje parametry automatycznie. Operator przekazuje raport bezpośrednio z budowy. Kierownik dokonuje weryfikacji w tym samym procesie, a firma sprzętowa widzi wynik bez kolejnej rundy telefonów.

Nie trzeba przy tym wdrażać wszystkiego od razu. BRYGA pozwala zacząć od jednej budowy, jednej grupy operatorów albo wybranego fragmentu współpracy i dopiero później rozszerzać proces.

Sprzęt i ludzie dotyczą tej samej rzeczy

OchronaMaszyn powstała po to, żeby właściciel sprzętu nie musiał zgadywać, co dzieje się z jego maszynami w terenie. BRYGA robi podobną rzecz po stronie pracy człowieka i dokumentów.

Jedno źródło może powiedzieć:

• maszyna była na budowie,
• pracowała,
• wyjechała z terenu,
• zrobiła określoną liczbę motogodzin.

Drugie pokazuje, że:

• pracował na niej konkretny operator,
• przekazał raport,
• kierownik go zaakceptował,
• dokumentacja pozostała w systemie.

Nie każda firma potrzebuje wszystkich tych informacji od pierwszego dnia. Ale im więcej sprzętu, ludzi i równoległych inwestycji pojawia się w organizacji, tym mniej rozsądne staje się przechowywanie całej wiedzy w telefonach, segregatorach i pamięci kilku osób.

Bo wiedzieć, gdzie jest maszyna, to jedno. Dobrze jest jeszcze wiedzieć, kto na niej pracował i skąd wzięło się osiem godzin, które później pojawią się na fakturze.